عبدالرضا ابراهيمي فر       

نام پدر : علي اكبر            محل شهادت : مالكيه اهواز

تاریخ تولد : 1342 تاریخ شهادت : 1359

 

زندگينامه شهيد:

 

در سال 1342 با قيام خونين 15 خرداد به رهبري حضرت امام خميني(ره) عليه شاه ستمگر, در يك خانواده ي مذهبي پسري چشم به جهان گشود كه پدرش بدليل علاقه به ثامن الحجج حضرت «امام رضا(ع)»، «عبدالرضا» را بر او نهاد.

وي پس از پشت سرگذاشتن هفت بهار از عمر با ارزش خود، وارد عرصه‌ي علم آموزي مي شود.

دوره ابتدايي را در زادگاهش شاهرود ، سپري مي كند و پس از آن بدليل علاقه به تحصيل علوم ديني در حوزه‌ي علميه‌ي «منتظریه» شهر گنبد كاووس مشغول به تحصيل مي شود، مقدمات را در آنجا گذراند و جهت تكميل تحصيلات خود وارد حوزه ي علميه ي قم شد.

با شروع انقلاب و اوجگيري مبارزات مردم عليه رژيم خائن پهلوي، به زادگاه خويش برگشت تا حضورش باعث قوت قلب و روشنگري بيشتر مردم شود. وي با هدايت و رهبري تظاهرات مردم نقش مهمي در گرم نمودن كانون مبارزه عليه استبداد سياه پهلوي برعهده گرفت.

در خاطرات او نقل شده: يكي از روزها كه او و دوستان همرزمش، مقابل هنگ ژاندارمري تجمع كرده بودند مورد حمله و تيراندازي مأموران رژيم قرار مي گيرند. در اين درگيري تعدادي از دوستانش شهيد و مجروح مي شوند، اما او به طرز معجزه آسايي نجات مي يابد.

پس از پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي، به تحصيلات خود در حوزه ادامه مي دهد كه در اين زمان متوجه مي شود گروهك هاي الحادي در شهر گنبد شورش برپا كرده اند. بلافاصله خودش را به سپاه پاسداران انقلاب اسلامي شهرستان گنبد معرفي مي كند تا جهت نابودي آنان در خدمت انقلاب باشد. پس از ختم قائله، مجدداً به قم باز مي گردد و همزمان با تحصيل، عضو بسيج مي شود.

با شروع جنگ تحميلي عليه ايران، تصميم مي گيرد فعاليتهاي پشت جبهه را رها كند و لباس رزم و جهاد را بر تن نمايد تا همچون مجاهدان سلحشور از دين و وطن اسلامي اش دفاع كند. لذا در گروه شهيد چمران مشغول به رزم مي شود و سرانجام در «مالكيه اهواز» در سال 1359 جان خود را نثار دوست مي كند و نامش در كاروان سرخ شهدا ثبت مي شود. شهيد ابراهيم فر بسيار مهربان، عاطفي و داراي خلق و خوي پسنديده بود و همين امر دوستانش را بسوي او جذب كرده بود.

اضافه کردن نظر

رعایت قوانین جمهوری اسلامی ایران در ارائه نظرات الزامی است


کد امنیتی
تازه سازی

حدیث

حضرت مهدی (علیه السلام) ما أرْغَمُ أنْفُ الشَيْطانَ بِشَىءٍ مِثْلَ الصَّلاةِ، فَصَلِّها وَ أرْ غَمْ أنْفَ الشَّيْطانَ؛ با هيچ چيز مثل نماز، بينى شيطان به خاك ماليده نمى شود پس نماز را به پادار و بينى شيطان را به خاك بمال. بحارالانوار، ج 53، ص 182

تصاویر برگزیده

بدون تصویر

لینک های مفید

 

 

http://sms.ismc.ir/LoginPage.aspx?ReturnUrl=%2f%3fm%3dQuickSms&m=QuickSms

 

کتابخانه

موقعيت بينندگان

 

اوقات شرعی